کاراته کا

يکي از بهترين سالهاي کاراته ايران ، سال 2006 بود که ايران توانست بدون حضور بانوان و با ستاره هاي گرانبهايي همچون جاسم ويشگاهي ، حسين روحاني ، اسماعيل ترکزاد ، سعيد فرخي و ... با مديريتي موفق به رتبه ي پنجم جهان برسد. ولي کسي نميدانست که دو سال بعد در تکيو/ ژاپن با مديريت کتيرايي رئيس سابق فدراسيون کاراته چه اتفاقي براي ايران خواهد افتاد.
آن چيزي که نبايد اتفاق مي افتاد،  افــــــــــــتاد.

ايران با تک مدال برنز حسين روحاني (سريعترين کاراته کا دنيا) به مقام باور نکردني بـــيست و دوم رسيد.
چند روز بعد...
رئيس فدراسيون کاراته در جمله اي  خنده دار ، گريه دار ، نا باورانه و ديوانه وار اعلام کرد: " ما فقط براي کسب تجربه رفته بوديم " (نويسنده: حالا شما خندتون گرفته باشه ، گريتون گرفته باشه يا ديوانه شده باشيد من نميدونم ولي من که همه ي اين حالت هارو به خودم گرفتم)
آن هم با حضور کساني که در بازه اي از زمان مدعي  درجه يک کسب عنوان بهترين کاراته کا دنيا بودند.
ولي تمامي اين مطالب مربوط به گذشته است.براي آينده چه داريم ؟!    
در حال حاضر آقاي سليماني سرمربي تيم ملي کاراته از آمادگي 70 درصدي ملي پوشان سخن ميگويد. اين مربي کهنه کار است و البته به سبک کهنه اي هم مربي گري ميکند و مورد انتقاد شديد پيشکسوتان و بزرگان کاراته ايران است و فشارهاي زيادي را تحمل ميکند و با مشکلاتي همچون قهر کردن پي در پي بازيکنان تيم ملي مواجه است.
آيا با اين اوصاف تيم ملي کاراته در سال 2010 موفق به کسب مدال ميشود؟

در نظر سنجی این موضوع شرکت کنید.