کاراته کا

تکيه کلام هايي مانند "يا سخت تمرين کن يا برو خونه" ، "نابرده رنج گنج ميسر نمي شود" ، "برو براي آتش زن" ، نمونه هايي از سوگري تلاش 110 درصد هستند که برخي از مربيان مروج آن اند. با پاداش به چنين تلاش هايي – بدون تأکيد بر نياز به تشخيص و پذيرش آسيب ها – مربيان ورزشکاران خود را ترغيب ميکنند که آسيب رسان بازي کنند يا خطر هاي بي موردي را بپذيرند (روتلا و همين ، 1987). به بازيکناني ممکن است براي به خطر جدي ايجاد مي کند. البته اين بدان معنا نيست که ورزشکار نبايد جدي باري کند و ضربه ي شديد بزند، بلکه بر 110 درصد بودن نبايد تأکيد شود، زيرا موجب ميشود که ورزشکار به استقبال خطر برود و احتمال آسيب ديدگي خو را افزايش دهد.

سوگري شدت عمل، به ورزش هاي تماسي محدود نمي شود. بسياري از ورشکاران بر اين باورند که بايد با وجود درد تمرين کنند که در نتيجه ، دچار آسيب مفرط مي شوند. از نمونه ي آسيب ها مي توان به درد آرنج تنيس بازان ، التهاب بخش قدامي ساق پا و درد شانه ي شناگران اشاره کرد. تمرينات بدني شديد رنج و سختي را به همراه دارند اما ورشکاران بايد براي تفکيک رنج طبيعي همراه با بار افزايي و افزايش حجم تمرين از دردي که همراه با شروع آسيب ديدگي احساس مي شود، آموزش ببينند.

منبع: "کتاب روانشناسی آسیب های ورزشی"